Fransa’da mahkemenin ölü ilan ettiği Jeanne Pouchain, son dört yılını, hayatta olduğunu yetkililere kanıtlama mücadelesiyle geçirdiğini ve bunun çok yıpratıcı bir durum olduğunu söylüyor.
Reuters haber ajansına konuşan 59 yaşındaki Pouchain, “Adım Jeanne’di. 2017’de ölü ilan edildikten sonra da hala Jeanne” diyor. Pouchain yaşadığı zorlukları ve yeniden “hayatta” olduğunun resmen kabul edilmesiyle neler yapacağını anlatırken gözyaşlarını tutamıyor.
Durumun dört yıl önce bir mahkemenin gönderdiği mektupla ortaya çıktığını söylüyor.
Mahkeme mektupta kendisini yanlışlıkla ölü ilan etmiş ve bu nedenle, üzerinde kayıtlı olduğu iddia edilen borcunun kocası ve oğlu tarafından ödenmesini talep etmişti.
Pouchain’in kurmuş olduğu temizlik şirketinin eski bir çalışanının, alacağı olduğu gerekçesiyle dava açması üzerine karmaşık bir süreç başlamış, mahkemenin bu hatasını düzeltmek ise sandıkları gibi kolay olmamıştı.
“Adım sanım yok. Bu çok zor bir durum”
Eşi Pierre-Jean ile Lyon yakınlarında küçük bir köyde yaşayan Pouchin, “İşe yaramadığımı hissediyorum. Adım sanım yok. Bu zor bir durum” diye anlatıyor.
Fakat mahkemenin davaya yeniden bakması üzerine Pouchin ve eşi yeniden umutlandı.
Hakkındaki kararı tersine çevirme çabasının tümüyle sonuç vermesi ve hayatta olduğunun mahkeme tarafından tanınması aylar sürebilir.
Ama yaşadığı sıkıntılar nedeniyle bozulan sağlığına öncelik vereceğini ve geçerli sigortası olmadığı için tedavi edemediği dişlerini kaybeden Pouchin, geleceğe dair planlarını şöyle anlatıyor:
“Sağlık kontrolünden geçeceğim, çünkü vücudumda bazı sorunlar olduğunu biliyorum… Dişlerimin olmasını ve ısırarak elma yemeyi özledim. Takma dişlere bile razıyım.”
“Gündüz vakti kendimi az çok canlı hissediyorum, ama geceler berbat. Bir buçuk saat daldıktan sonra uyanıyorum, geceler kabus gibi.”
Bütün birikimi bu süreçte eridi
Geçerli kimliği ve sigorta kartı olmadığı için çalışamaz durumda olan ve evden çıkmaya korkan Pouchain izole bir hayat sürmeye başladı. Mahkemenin haciz kararı nedeniyle eşyalarının bir kısmına el konulmuş, bütün birikimi hayatını normale döndürme çabasıyla erimişti.
Pierre-Jean Pouchain de yaşadıkları zorluklardan söz ederken iyimserliği elden bırakmak istemiyor:
“Umut, hayatımızı sürdürmemizi sağlıyor. Sonunda lehimize bir sonuç çıkacak. Bu zaman alacak, ama olağanüstü bir şey istemiyoruz… Bazı şeyler şüphe doğurabilir, ama ölüm ile yaşam arasında şüpheye yer yoktur.”
