Almanya’nın Gelsenkirchen kentinde doğuştan kalbi delik olan ve akciğerinde ana damarı bulunmayan 2,5 yaşındaki Abdülkerim, Almanya’daki doktorların “yaşamaz” demesine rağmen Yunanistan ve Türkiye’de geçirdiği 3 ameliyatla yaşama tutundu.
Abdülkerim’in ebeveynleri Hakan ve Funda Kaymak, yaptıkları açıklamada, Türkiye’nin yetiştirdiği en büyük kalp cerrahlarından Rum Ord. Prof. Dr. Afksendiyos Kalangos’un gerçekleştirdiği riskli ameliyatların ardından çocuklarının büyük ölçüde iyileştiğini belirtti.
Çift, Abdülkerim’in oksijen maskesinden kurtulup normal yaşama döndüğü için tarif edilmez bir mutluluk yaşadıklarını söyledi.
“HER ŞEYE RAĞMEN ÜMİDİMİZİ HİÇ YİTİRMEDİK”
Anne Funda Kaymak, “Abdülkerim’in ciğerinin sol tarafının işlevini yitirmesinin ardından Almanya’da gittiğimiz doktorların bize ‘oğlunuz yaşamaz boş yere ümitlenmeyin’ demesine rağmen pes etmedik. Her şeye rağmen ümidimizi hiç yitirmedik. Oğlumuz biri Yunanistan ve ikisi İstanbul’da olmak üzere 3 büyük ameliyat geçirdi. Şimdi büyük ölçüde sağlığına kavuştu ve solunum cihazlarından kurtuldu.” dedi.
Alman sağlık sigortalarının ameliyat masraflarını karşılamadığını belirten Kaymak, “Bu ameliyatlar, sosyal medya üzerinden başlatılan kampanya ile yardımseverler sayesinde gerçekleşti. Şimdi önümüzde bir ya da iki ameliyat daha kaldı. Bu ameliyatlar sonrasında oğlumuzun tamamen sağlığına kavuşmasını ümit ediyoruz.” şeklinde konuştu.
Baba Hakan Kaymak da bu süreçte çok zor günler yaşadıklarını, üzüntüden kendisinin de ciddi bir rahatsızlık geçirdiğini dile getirdi.
Kaymak, “Almanya’da doktorların verdiği tepkiler hep kötüydü. Olmayacağı, boşuna uğraştığımız, ameliyatların da başarısız olacağı ve masada kalma ihtimalinin yüksek olduğu söyleniyordu. Çocuğa boşuna acı çektirmeyin diyerek bizi eve göndermişlerdi. Dünyamız adeta başımıza yıkılmıştı ki Allah’a şükür Kalangos hocayı bulduk ve onun sayesinde oğlumuz yüzde 70 oranında iyileşti.” ifadelerini kullandı.
Sigortanın masrafları karşılamadığına dikkati çeken Baba Kaymak, sözlerine şöyle devam etti:
“Avukata verdik. Sigorta olsun, doktorlar olsun ‘hala bu çocuğun ameliyata ihtiyacı yoktu, durumu kötüleşince ameliyat olacaktı’ dediler. Öğrendik ki kötüleşince de iş işten geçiyormuş. ‘Eve gidin yaşasın yaşayacağı kadar, çaresi olsa biz burada yapardık’ dediler. O dönem ilaçlarını bile kesmek istemişlerdi. Doğru bildiğimiz yoldan gittik. Biz pes etmedik ve buralara kadar geldik. Allah kimsenin başına evlat acısı vermesin, gerçekten çok zor.”(Sabah)
