‘Camları Kırın Kuşlar Kurtulsun’ isimli kitabında eşi Yılmaz Güney’i tüm yönleriyle anlatan Fatoş Güney, “Yılmaz Türkiye’ye aşıktı, sanatını ülkesi için yaptı” diyerek ekledi: “Fransız hükümeti “Size vatandaşlık verelim, yaşamınız kolaylaşır’ dedi, Yılmaz kabul etmedi. Bana hep ‘Ülkemin en ücra hapishanelerini bile buranın en lüks yerlerine değişmem’ diyordu”
Camları Kırın Kuşlar Kurtulsun kitabını yakın zamanda okuyucularla buluşturan Yılmaz Güney’in eşi Fatoş Güney, Sabah gazetesine konuştu. Tuba Kalçık’ın haberine göre Paris’te Père Lachaise Mezarlığı’nda yatan Güney, kendisine Fransız vatandaşlığı teklif ettiği halde kabul etmedi.
Röportajda ilgili bölüm ise şu şekilde:
Yılmaz Güney, Fransa’ya gittiği zaman ona vatandaşlık teklif edilmiş ama kabul etmemiş…
İlk gittiğimizde bürokratik işlemler yapılırken Fransız hükümeti “Size vatandaşlık verelim, yaşamınız kolaylaşır” diye teklifte bulundu. Ama Yılmaz “Asla kabul etmem” dedi. O Türkiye aşığı bir insandı. Bana hep “Ülkemin en ücra hapishanelerini bile buranın en lüks yerlerine değişmem” diyordu. En büyük acıyı T.C. vatandaşlığından çıkarıldığında yaşamıştı. Yılmaz ülkesinden gitmek zorunda bırakıldı. Hakkında 100 yıllık bir ceza isteniyordu. İnsan ömrü yetmez ki bu cezayı doldurmaya. Kaçmadı Yılmaz Türkiye’den, yurdunu bırakmak zorunda kaldı. Eğer Türkiye’den gitmeseydi, Yılmaz’ı öldürürlerdi. Tıpkı Sabahattin Ali gibi.
Fransız Cumhurbaşkanı Mitterrand ve eşinden yardım gördük
Sürgün yıllarınızda sanat çevresinden yardım gördünüz mü?
Hayır. Türkiye’deki sanat çevresinden yardım görmedik. Hele son zamanlarımızda hiç görmedik. İsimsiz olan insanlardan çok daha büyük bir destek aldık. Gerçi o yıllarda 12 Eylül’ün kötü havası da vardı ve insanların elinden çok da bir şey gelmiyordu. Biz en büyük desteği sürgündeyken Fransız Cumhurbaşkanı Mitterrand ve eşinden görmüştük.
Çok varlıklı bir aileye mensupsunuz. Peki, ailenizden bu zor yıllarda maddi destek gördünüz mü?
Kaynal: Sabah
